Odbudowa zębów po leczeniu endodontycznym

Leczenie endodontyczne zapewne dla wielu z Państwa znane pod nazwą „kanałowe”, polega na usunięciu chorobowo zmienionej lub martwej miazgi znajdującej się we wnętrzu zęba. Odbudowa powstałego ubytku po takim leczeniu wymaga czasu i profesjonalizmu. Mimo sporych postępów w stomatologii odtwórczej odbudowa zębów po leczeniu endodotycznym nadal stanowi ogromne wyzwanie dla lekarzy dentystów. Trudności związane są zarówno z utratą tkanek twardych oraz zmianą właściwości fizykochemicznych.

Odbudowa zęba wymaga odpowiedniego planu. Dokładne wykonanie odbudowy jest bardzo ważne, ponieważ główną przyczyną utraty zębów po leczeniu endodontycznym jest ich nieudana rekonstrukcja. Ważne, aby w przypadku odbudowy zębów po leczeniu endodontycznym jak najszybszej wykonanie zostało ostateczne uzupełnienie.

Metodami pozwalającymi na odbudowę zębów po leczeniu endodontycznym jest zastosowanie wkładów koronowo-korzeniowych, materiałów do odbudowy rdzenia korony, a także bezpośrednich lub pośrednich procedur odtwórczych. Wkłady koronowo-korzeniowe, wzmacniają osłabiony korzeń zęba i odtwarzają rdzeń przyszłej korony. Obecnie stosowane są różne rodzaje: wkłady metalowe, ceramiczne oraz z włókien szklanych.

Przy podejmowaniu decyzji odnośnie planowanego sposobu odbudowy najważniejsze jest ocena stopnia zniszczenia zęba. Niestety w większości przypadków zęby po leczeniu endodontycznym są w znacznym stopniu osłabione z bardzo rozległymi ubytkami. W takich sytuacjach najwłaściwszym sposobem odbudowy jest wykonanie indywidualnego wkładu koronowo-korzeniowego oraz korony protetycznej. Dzięki takiemu postępowaniu mamy możliwość odbudowy nawet najbardziej zniszczonych zębów.

W prostszych sytuacjach klinicznych, kiedy stopień zniszczenia korony nie jest aż tak duży wystarczające jest zastosowanie wkładów z włókna szklanego i warstwowa odbudowa ubytku. Bardzo dobrym i jednocześnie niedocenianym wariantem są odbudowy typu inlay/onlay które dzięki swoim właściwością mechanicznym doskonale chronią przed złamaniem osłabione ścianki zębów.

Dzięki możliwościom współczesnej endodoncji oraz właściwej odbudowie po leczeniu można obecnie z powodzeniem ratować żeby, które jeszcze kilka lat temu byłyby skazane na ekstrakcję

Tomografia komputerowa z promieniem stożkowym

Tomografia komputerowa z promieniem stożkowym CBCT (Cone Beam Computed Tomography) jest coraz częściej wykorzystywana w stomatologii. Od wielu lat można zaobserwować rozwój możliwości zobrazowania np. twarzoczaszki. Narastające potrzeby oraz niewystarczająca skuteczność diagnostyczna dotychczasowych rozwiązań przyczyniła się do rozwoju omawianego badania.. Dzięki temu mamy możliwość otrzymania precyzyjnego obrazu przy zmniejszanej dawce promieniowania, znacznym skróceniu czasu potrzebnego na otrzymanie obrazu i precyzyjnych pomiarów czy nawet cyfrową obróbkę.

Zastosowanie tomografii komputerowej z promieniem stożkowym w stomatologii dało możliwość interpretacji otrzymanego obrazu nie tylko w trzech wymiarach (czołowym, strzałkowym i osiowym), ale także otrzymanie przekrojów transektalnych i rekonstrukcji trójwymiarowych.

Omawiana technika ma zastosowanie w wielu dziedzinach stomatologii. Bez wątpienia jest wykorzystywana w chirurgii stomatologicznej. Technika CBCT pozwala na ocenę stanów patologicznych oraz zmian w obrębie uzębienia. Co ciekawe, technika ta ma nie tylko zastosowanie przy zobrazowaniu zmian uzębienia, ale także jest przydatna w analizie i ocenie stanu zatok przynosowych oraz obturacyjnego bezdechu sennego. Natomiast endodoncja wykorzystuje CBCT do oceny zmian okołowierzchołkowych, położenia kanałów zębów, wykrywania dodatkowych kanałów, a także do oceny dokładności wypełnienia kanałów korzeniowych. CBCT to m. in. także niezawodne narzędzie do przed zabiegowej oceny stopnia bliskości zęba względem sąsiadujących ważnych struktur anatomicznych.

Kolejna specjalnością, w której ma zastosowanie ta metoda jest implantologia. Dzięki technice CBCT możliwa jest ocena miejsca planowanej implantacji oraz dokładne zaplanowanie całego zabiegu. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie przewidywalnych rezultatów w nawet najtrudniejszych sytuacjach klinicznych. W ortodoncji można wykorzystywać obrazy CBCT do diagnostyki i analizy cefalometrycznej, pozwalającej na precyzyjne określenie wady zgryzowej u pacjenta. CBCT daje możliwość uzyskania na podstawie jednego badania wielu istotnych informacji klinicznych. Periodontologia wykorzystuje badanie CBCT do oceny morfologii kości, w tym zakresie jego precyzja jest równie dokładna jak bezpośrednie pomiary sondą periodontologiczną.

Badanie CBCT daje bez wątpienia duże możliwości w zakresie precyzyjnych pomiarów stomatologicznych. Pozwala na dokonanie zarówno dokładnych jak i bezpiecznych badań ze względu na ograniczoną dawkę promieniowania RTG, na którą narażony jest pacjent.